Laufey Rún Þorsteinsdóttir

Sælt veri fólkið, langt síðan síðast 

Ég ætla ekki að gefa ykkur of mikil smáatriði úr Suðureya ferðinni minni því ég held að verði bara skemmtilegra að segja ykkur smáatriðin þegar ég kem heim því annars fáið þið bara leið á sögunni og það verður ekkert gaman að segja frá þessu En svona það merkilegasta sem gerðist var að ég henti sjálfri mér fram af brú með teygju um ökklann, stökk út úr flugvél með kall og fallhlíf föst á bakinu, snerti sel, raftaði niður á með manni sem bjó á Íslandi, borðaði ís og tók myndir. Þið sem eruð méð fésbók hafið örugglega séð einhverjar myndir af mér en það er möguleiki að ég skelli nokkrum inn, annars kíkið þið bara í heimsókn þegar ég verð komin heim og fáið að sjá þær.

Ég er búin að skipta um fjölskyldu, enn einu sinni. Þessi fjölskylda er bara mjög fín. Foreldrarnir eru frá Ástralíu en systkinin mín segja að þau séu kiwi*. Mamman heitir Raa, pabbinn Steven, systirin sem spilar uwh með mér heitir Brittany, bróðirinn sem er jafn gamall Gesti heitir Lukas og svo elska ég hundinn sem heitir Bayden, hann étur bara mat úr skálinni sinni 

Ég er komin í sumarfrí, jeij!! Hérna eru ekki dimiteringar en seinasta daginn fara flestir í kampavínsmorgunmat og sumir mæta í verra ástandi en aðrir í skólann. Þetta er allavega það sem gerist í mínum skóla.

Á laugardaginn fór ég í AFS ferð til Waitomo. Ég hafði reyndar komið þangað áður en það er miklu skemmtilegra að fara þangað með fullt af fólki. Ég fór í blackwater rafting sem er varla rafting en samt allt í lagi. Í fyrsta lagi þá er þetta í læk inni í helli, öðru lagi þá eru ekki í bát heldur er hver og einn með hringlaga gúmmíslöngu og í þriðja lagi þá er ekki jafn mikið aksjón, mest allann tímann flýturu bara í myrkrinu og horfir á glowormana í loftinu, sem er reyndar mjög fallegt en bara ekki alveg það sem ég bjóst við. En ég skemmti mér samt vel með frábæru fólki. Svo fór ég í nætur sig 50 metra niður í þröngt gil. Það var sko fallegt! Glowormarnir voru allt í kringum mig og það var eins og ég væri hangandi úti í geimnum, umkringd stjörnum. Nóttin innihélt svo auðvitað engann svefn

Fram undan hjá mér er svo Harbour Crossing 21. nóvember. Það er 2.8km sjósund þvert yfir höfnina hérna í Auckland. Ég er búin að vera aðeins latari en ég ætlaði mér síðasta mánuðinn í lauginni og núna er ég eiginlega fárveik, hálsbólga, engin rödd og hausverkur, svo æfingar verða að bíða í nokkra daga. Ég hef samt aldrei synt í sjó áður, bara leikið mér, og ég hef heldur aldrei áður synt af viti í blautbúning svo þetta verðu skrautlegt. En ég hlakka samt bara til 

Eftir það eru svo bara ferðalög um Nýjasjáland og svo lendi ég á klakanum 5 mínútur í miðnætti 28. desember Mér finnst alveg ótrúlegt hvað ég er búin að vera hérna lengi, 9 mánuðir!!

Það er alveg möguleiki að ég bloggi aftur en maður veit aldrei

-Laufey

P.S. Vil bara koma því á framfæri, ef þið eruð ekki búin að tala við mömmu, ekki senda mér jólagjafir. Það myndi bara skapa vesen fyrir mig því ég nenni helst ekki að vera með yfirvigt

*Kiwi=nýsjálendingar

Nationals!!!Laufey Rún Þorsteinsdóttir

Það var æði!!!
Vaknaði eldsnemma á miðvikudagsmorgni til að fara í flug kl.8.30. Á leiðinni á flugvöllinn fundum við út að hraðbrautin var einn umferðar hnútur svo við vorum annsi stressuð á tímabili og vorum alls ekki viss um að við næðum fluginu. En þetta fór allt vel, umferðarhnúturinn leystist fljótt, hjúkk. Ég hef aldrei lent í eins slæmu flugi, lentum í svona dæmi þar sem þér líður eins og flugvélin sé að hrapa! En þetta fór allt vel að lokum og við lentum að heilu og höldnu í Christchurch.

Christchurch er ótrúlega falleg borg, allt svo hreint og fínt. Ég er mjög ánægð að í september fríinu mínu fæ ég heilann dag til að skoða betur með vinkonu minni, Dariu.

Við vöknuðum eldsnemma fim. morgun og spiluðum fyrsta leikinn okkar kl.7.30, og unnum hann:D Héldum svo áfram að vinna leiki og í lok dagsins vorum við búnar að vinna þrjá leiki og ná einu jafntefli. Föstudagurinn var ekki eins góður og þar töpuðum við öllum þremur leikjunum. Á laugardagsmorgun spiluðum við á móti Glendowie, liði sem við höfðum aldrei unnið áður en vissum að við ættum að geta unnið. Við náðum jafntefli þar sem var mjög gott fyrir okkur en ekki hitt liðið, þau áttu ekki leingur möguleika á stigum(bara fyrstu 6 sætin) og þjálfarinn var næstum farinn að gráta. En við vorum mjög ánægðar:) Svo spiluðum við mjög spennandi undanúrslitaleik, enduðum í sudden death sem er einfaldlega framlenging uppá það hvort liðið nær að skora fyrst. Eftir 2 mínútur sem liðu álíka hratt og 2 klukkutímar og 2 ógild mörk náðum við að vinna! Ekkert smá ánægðar. Það þýddi að við spiluðum aftur á móti Glendowie og nú var það um 9. sætið. Við töpuðum því miður og lentum því í 10. sæti af 17, sem verður að teljast nokkuð gott af b-liði;) A-liðið aftur á móti rústaði mótinu gjörsamlega, skoruðu samtals 108 mörk í 10 leikjum og náðu að halda markinu sínu alveg hreinu!!
Hérna er smá video af þeim sem þjálfarinn þeirra gerði. Ég held að þið nennið ekki að horfa á þetta allt en farið allavega á 2:08(tíminn) og hlustið á geimbyssuhljóðið. Þetta er 'flautan' eða gongið eins og það er kallað og ég get ekki losnað við það úr hausnum á mér:(


Þær eru s.s. að spila með hvítu hetturnar;)

Ég fékk sundbol með Epsom aftaná og fisk framaná og stuttbuxur með nafninu mínu og hettupeysu:D ótrúlega ánægð, þið vitið líklega hvað ég nota hettupeysur mikið;) en ég ætla að reyna að nota þessa af því að hún er svo ótrúlega cool og sundboli get ég alltaf notað;)

Núna í kvöld erum við að fara að spila um bronz-verðlaun sem við héldum að við myndum fá en fengum að vita í morgun að það ferður sudden death keppni(fyrstur til að skora vinnur) milli okkar og hins liðsins sem við gerðum jafntefli við í seinasta leik. Við erum allar þvílíkt stressaðar:S Þetta gæti tekið minna en 1 mín eða þetta gæti orðið mjög langt. En svo er verðlaunaafhending og einhverjar sprettkeppnir sem ég ætla að taka þátt í og pizza eftir á, svo þetta verður bara gaman. Eftir þetta verða engar meiri æfingar og ég fæ að sofa út á sunnudags og þriðjudags morgnum og spila bara á miðvikudagskvöldum þar sem fók er bara að spila upp á gamanið. Einhverjir fleiri en Jóhanna Höeg sem vilja læra að spila? Ég held ég verði bara að stofna lið þegar ég kem heim. Það væri samt algjört vesen því laugin þarf að vera 1.8-2m djúp, enginn halli og helst flísalögð og allt draslið sem þarf til að spila.

Ég er búin að fá það staðfest hérna að ég fer heim 27. desember og kem því líklega til Íslands 28. desember. Svo ég verð heima á Nýjárs!

-Laufey

jamm og jæjaLaufey Rún Þorsteinsdóttir

Ég veit, ekkert blogg í mánuð, þetta er frekar slappt. Það er bara ekkert svo mikið sem mig langar að blogga um en hér koma nokkrir punktar.

Styttist í Underwater-Hockey Secondary Schools Nationals sem eru í Christchurch fyrstu vikuna í september. Ég er búin að æfa mikið undanfarið með Tessu, hóst-systur, því við ætlum að vera í góðu formi;) Í byrjun var ég látin spila frammi en núna er ég í vörn og ég er bara mjög sátt. Ég á eftir að sakna þessarar íþróttar þegar ég kem heim.

Ég fékk sjálfboðaliðastarf á Air New Zealand Fahion Week!!!!!!!!!!!!!!!!!! Textíl kennarinn sagði að hana vantaði 10 stelpur til að vera baksviðs laugardaginn 26. september og auðvitað bauð ég mig fram:D Skólinn fær samt einhvern pening og við fáum boli og "goody-bags" og svo telst þetta sem partur af þessum 40 klst. af sjálfboðastarfi sem ég þarf að gera hérna samkvæmt AFS svo ég er alveg að græða slatta á þessu. Vá ég er svo spennt!! Sagan segir að Pamela Anderson verði með sundfatalínuna sína þarna;)

Svo er ég að fara í Suðureyjaferðina 28. september. Get ekki heldur beðið eftir henni. Það sem ég er búin að sjá af Norðureyjunni er bara fallegt en allir segja að Suðureyjan sé miklu fallegri. Ég held ég kaupi annað minniskort í myndavélina mína svo ég geti tekið milljón og tvær myndir.

Svo er alls ekkert svo mikið eftir af skólanum, ég á bara eftir að fara 10 vikur í skólann og svo eru prófin, sem ég tek ekki, og þá fer ég í ferðir með hinum erlendunemunum í skólanum mínum.

Sumarið er að koma, hægt og rólega. Ég held að veðrið sé bara svipað og heima, ca. 16 stiga hiti:)

Svo ér ég ekki með alveg á hreinu hvenær ég kem heim. Fyrst var alltaf sagt 4. janúar en núna gæti það verið 27. desember. Fæ örugglega að vita það í vikunni.

-Laufey

P.S. Endilega kommenta;)

1/2Laufey Rún Þorsteinsdóttir

Já kæra fólk, dvöl mín hérna niður frá er um það bil hálfnuð núna. Ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Ég held meira að segja að nýju skiptinemarnir séu að koma í dag (það koma skiptinemar á hálfsárs fresti hingað). Ég er þó ekki laus við heimþrá þegar ég hugsa til þess að þið eruð heima í sumrinu. Veðrið hefur samt ekki verið svo ósvipað íslenskum sumardegi síðastliðna vikuna, rigning af og til en svo stuttbolaveður þegar sólin kemur fram.

Ég gleymdi alveg að segja frá bíóferðinni minni í síðustu bloggfærslu. Ég veit að það hljómar frekar kjánalega en ég var búin að plana þessa bíóferð með ca. mánaðarfyrirvara. Þetta var engin venjuleg bíóferð. Ég fór nefnilega að sjá Stóra planið. Það er einhver kvikmyndahátíð svo afhverju ekki að skella sér á hana. Ég tók Dariu, þýsku fyrrverandi hóst systur mína, með mér. Mér fannst mjög gaman, var reyndar búin að horfa á hana með Gesti, og Dariu fannst líka mjög gaman, sérstaklega þar sem tveir aðalkarekterarnir eru íslendingur og þjóðverji sem tala ekkert of góða ensku. Ég fór í lopapeysunni minni og tók með mér kúlusúkk og lét mér líða eins og heima hjá mér. Það var slatti af íslendingum á myndinni, auðvelt að segja það því það var mikið hlegið af séríslensku bröndurunum. Svo þegar við vorum að labba út tók ég eftir annari konu í lopapeysu og ég fór að tala við hana og fólkið sem hún var með. Hún er ekki íslensk en er gift íslendingi og hitt fólkið voru íslendingar. Ég fékk símanúmer svo einhverntíman ætla ég að kíkja í kaffi. Þau sögðu mér að deginum áður hefðu þau bakað kleinur! Ég sagði þeim þá að ég ætti líka harðfisk heima (mamma sendi mér meira í staðin fyrir það sem h******* hundurinn át).

Ég var líka mjög stolt af sjálfri mér í gær. Ég synti 50 metra í kafi með froskalappir! Eða ca. 50, byrjaði einhverstaðar á fyrstu 5 metrunum og kom svo upp þegar ég snerti bakkann hinumegin. Fyrir hálfu ári hefði mér aldrei getað dottið í hug að geta þetta, jafnvel styttra síðan því þegar ég var að æfa hjá Onehunga Swim Club voru strákarnir að reyna þetta (man ekki hvort þeir gátu það) en ég lét mér nægja 25 metrar.
Ég reyni að fara í laugina 8 sinnum í viku en enda oft bara í 6 eða 7 sinnum. Það er reyndar ekkert svo slæmt samt. Hugtakið 'Another Fat Student' á því ekki við mig(7-9-13).

-Laufey

(Tókuð þið eftir því að þetta er annað bloggið mitt í þessari viku? Merkilegt afrek verð ég að segja)

Skíðaferðin:DLaufey Rún Þorsteinsdóttir

Það var æðislega gaman á skíðum! Ég fór með Johnson fjölskyldunni; Dale, Keryn, Juliana, Erena og Jorge, mexíkóski kærastinn hennar Erenu. Af því að við vorum sex þá þurfti að leigja bíl svo þau leigðu Land Cruiser. Þeim fannst þetta algjör monster trukkur en mér fannst hann frekar venjulegur krúser, líklega 2000 árgerð og ekkert breyttur. En ég vildi ekki skemma stemninguna og brosti bara. Þar sem þetta var skíðaferð, ekki sólstrandarferð, þá þurfti annsi mikinn farangur. Á leiðinni á fjallið (5 tíma ferð) þurftum við að halda á einhverjum bakpokum en það var svo sem allt í lagi, pínu flókið á pissustoppunum.

Skálinn sem við gistum í fyrstu fjórar næturnar var frábær! Hann er á skíðasvæði sem heitir Whakapapa (sagt fakkapapa) og við löbbuðum bara að lyftunum. Skálinn var frekar stór, fyrir 32 manns, en við vorum bara 13 fyrstu tvær næturnar og svo bættust fjórir við. Það var því nóg pláss fyrir alla. Í skálanum var kokkur, sem heitir Justin, sem sá um að elda morgunmat og kvöldmat. Maturinn hans var frábær!

Ég keypti eitthvað sem heitir Rocket Pass, sem er einhverskonar pakki; byrjendanámskeið, næsta-skrefnámskeið, einkatími og lyftupassi fyrir þrjá daga. Það var alveg þess virði. Ég hafði jú farið á skíði einu sinni og hélt að ég myndi ekki muna neitt en kennarinn á byrjendanámskeiðinu sagði þegar námskeiðið var hálfnað að ég gæti bara farið að leika mér í barnabrekkunni (námskeiðið var haldið þar), ég kynni þetta alveg! Eftir hádegi fór ég því með öllum hinum upp í næstu brekku þótt að lyftupassinn minn væri bara fyrir barnabrekkuna en lyftukallinn tók ekkert eftir því. Næsta dag gekk mér líka mjög vel. Kennarinn minn var finnsk stelpa og hún sagði mér að gönguskíði væri skyldunám í grunnskólum í Finnlandi! Svo var það einkatíminn sem var svo sem allt í lagi en ég lærði miklu meira deginum áður. Þá gat ég farið alla leið upp fjallið! Hæsta lyftan var 2170m svo auðvitað fór ég þangað eftir smá meiri æfingu. Ég verð samt að segja að þetta er ekki fyrir lofthrædda. Síðan tók ég mér einn dag í frí því mér var svo illt í sköflungunum eftir skónna.

Svo fórum við á hina hliðina á fjallinu. Skálinn var í litlum bæ rétt hjá því það eru engir skálar á skíðasvæðinu, sem heitir Turoa, svo við þurftum að keyra þangað. Skálinn var minni og fullur, 25 manns. Reyndar var hann yfirfullur svo Keryn og Dale sváfu í næsta skála(þetta var allt fyrirfram ákveðið). Þau áttu samt að borða kvöldmat með okkur. Þegar við komum sagði kokkurinn okkur að hann ætti frí um kvöldið svo við þyrftum að elda eitthvað sem var til í skálanum eða útvega okkur mat sjálf. Við sökknuðum Justins frekar mikið þá. En við elduðum okkar eiginn mat og það var frekar gaman hjá okkur. Við fjögur sváfum í pínulitlu herbergi með tveim kojum og pínulitlu baðherbergi. Eins og ég sagði áður þá vorum við með slatta af farangri svo allt var í klessu þarna inni.

Mér fanns þessi hlið á fjallinu ekki eins góð. Það var allt of mikið af ís undir snjónum svo þar sem búið var að skíða snjóinn í burtu var bara klaki. Ég fór líka alla leiðina upp þarna sem ég held að ég hefði ekki átt að gera. Það gerðist ekkert hræðilegt en mér leið hræðilega. Brekkan var ekkert smá brött og mikill ís. Ég var að reyna að fara rólega niður í stórum zik-zökum og þá flaug maður fram hjá mér, rétt fyrir framan mig. Já, hann flaug! Ég hélt að þetta myndi fara illa en hann stóð bara upp tók skíðin og stafina og hélt áfram niður brekkuna eins og ekkert hafi gerst. Ég komst svo niður brekkuna í rólegheitunum. Eftir þetta fundum við okkur brekku sem var með betri snjó. Ég fór samt niður af fjallinu því mér var svo illt í sköflungnum, gat varla gert svona flottar beygjur sem ég var búin að læra á námskeiðinu.

Mér fannst miklu betra að vera í Whakapapa skálanum og snjórinn og brekkurnar voru betri þar.

Á leiðinni heim keyrðum við 'eyðimerkurveginn'. Ég tók eitthvað af myndum og ég held að ef ég myndi sýna íslendingi eina af þeim og segja: "þetta er á Íslandi," þá myndi hann alveg trúa mér. Þetta var eins og að vera að keyra á einhverri heiði heima á fróni, það eina sem þú sást voru þúfur, rafmagnslínur og smá snjór! Á þessari heiði ákvað Dale að gerast jeppakall og keyrði okkur einhvern slóða. Keryn er mjög bílhrædd manneskja og var viss um að við myndum festa okkur í byrjuninni en svo sá hún að þetta var allt í lagi. Þessi slóði var alls ekki slæmur, með stikum og allt og ég sá ekki smugu að við myndum festa okkur en ákvað líkt og áður að skemma ekki mómentið. Svo komum við að smá sprænu og Keryn segir: "Dale, ætlaru að keyra með okkur yfir þessa á?!" Hún var alveg viss um að núna myndum við festa okkur. Ég passaði að hlæja bara innra með mér. Dale lét auðvitað undan pressu frá okkur í aftursætinu(ég veit að honum langaði líka) og keyrði yfir "ánna." 

Næst stoppuðum við í Taupo og keyptum pitsur og tókum þær með okkur að fossi, sem heitir Huka Falls, og fórum í lautarferð. Síðan stoppuðum við í Hamiltonog fórum í Hamilton Gardens sem er mjög flott. Garðinum er skipt niður í nokkra parta og hver partur hefur þema, t.d. Japan, Indland, Ítalía o.fl.

Kíkið núna á myndirnar sem ég var að setja inn. Ég veit að ég hef ekki verið neitt of dugleg við að setja inn myndir.

Ég hef ekki mikið skipulagt fyrir restina af fríinu nema ég ætla að synda á hverjum degi.

-Laufey

Rotorua ferðLaufey Rún Þorsteinsdóttir

Sælt veri fólkið!

Ég fór í landafræðiferð til Rotorua á mánudaginn og gisti eina nótt. Það var bara nokkuð gaman en kalt og blautt. Ég verð samt að fara þangað aftur næsta sumar því ég gat ekki gert allt sem mig langaði að gera því auðvitað var allur tíminn planaður. En það er fínt, ein góð ástæða til að ferðast meira:)
Þetta var ekki skemmtiferð heldur vorum við að gera verkefni, en samt var þetta frekar afslappandi.
Við fórum upp á fjallið og fórum í The luge sem er skemmtilegra en ég bjóst við! Það var samt skítkalt og blaut og ferðin aftur upp í skíðalyftunni virtist vera endalaust löng. Ef þið viljið vita hvað þetta er youtubið: luge rotorua. Ég var samt nánast viss um að ég myndi velta þessu en ég komst heil niður brekkuna tvisvar.
Við gerðum eitthvað meira sem ég nenni ekki að nefna, nema Te Puia. Te Puia er hverasvæði en Rotorua er líklega frægast fyrir hveri og hveralykt. Já, mér leið soldið eins og ég væri komin í Hveragerði. Mér brá samt ekkert smá þegar ég sá hvað kostar að fara inn á hverasvæðið. $40!! Það er miðað við núverandi gengi (sem er ekkert of gott) 3200kr!!! Þetta er reyndar ekki bara hverasvæði heldur er líka kiwihús og safn en kiwihúsið sem ég var búin að fara í var bara $4 og ég er búin að fara í allavega tvö söfn sem eru alveg jafn góð ef ekki betri, frítt. Ég ákvað samt að vera kurteis og nefna ekki að á Íslandi geturu séð hverina frítt(kostar eitthvað inná hverasvæðið í Hveragerði?) til að móðga ekki neinn. Ég vissi samt áður en ég kom hingað að það kostaði eitthvað að fara inn á hverasvæðin en ekki svona mikið.

Og já, það er snjór á Nýja Sjálandi(og líka í Ástralíu!). Það eru samt fullt af fólki sem hefur aldrei séð snjó, kom mér ekkert á óvart.

Vona að þið séuð að njóta sumarsins, ég sakna þess:( Veturinn hér er ekkert svo slæmur, meira eins og haust.

-Laufey

Ég þreytt? nei;)Laufey Rún Þorsteinsdóttir

Ég verð reyndar að viðurkenna að ég er að deyja úr þreytu. Helgin mín innihélt ekki mikinn svefn. Á föstudagskvöldið var The Ball og svo var AFS-Camp.

Ég fór á pre-ball hjá Georgia sem býr í sömu götu og ég. Vinkonur mínar eru flestar í underwater hockey svo þetta voru þær, nokkrar aðrar stelpur, deitin og svo foreldrar að taka myndir. Hóst systir mín var líka með pre-ball en ég þekkti ekki neina af stelpunum sem voru að koma og henni var alveg sama þótt ég væri ekki hérna. Hóst-foreldrarnir mínir komu því ekki með mér á pre-ballið enda að hósta eitt en mér var svo sem alveg sama. Mamma vinkonu minnar tók bara eitthvað af myndum fyrir mig og svo fer slatti inn á fésbókina;) Ég var með ball deit en þetta var samt frekar fyndið allt. Ég þekkti hann ekki neitt, hann er vinur einnar stelpunnar í hópnum mínum og honum langaði að koma á ballið en þekkti enga stelpu og ég var ekki að taka neinn. Ég var ekkert búin að hitta hann fyrir pre-ballið en þetta var bara fínt. Hann var frekar feiminn en ég þurfti ekkert að hanga með honum allann tímann neitt svo ég var sátt.
Svo kom lítil rúta sem fór með okkur á ballið sem var haldið í Aotea Centre sem er niðri í miðbæ. Þemað var Secret Garden/Greek Gods&Godesses og skreytingarnar voru mjög flottar. Maturinn var fínn og tónlistin góð. Það var dansað slatta og svo voru verðlaun fyrir allt og ekkert. Meðan ég man, stelpa sem ég þekki elskar Björk og vinkona hennar saumaði bláan svanakjól! Ég var ekkert smá hissa þegar ég sá hana!
Gamanið byrjaði ekki fyrr en eftir ballið. Þegar það kláraðist, rétt fyrir miðnætti, hlupum(já við hlupum og ég var á hælum, ekki gott) ég, Loreto(frá Chile), Jules(frá Frakklandi) og Dominick(deitið hennar Loreto) upp og niður Queen Street að leyta að Jenny, hóstmömmu Loreto. Hún var með föt til skiptanna fyrir okkur og loksins þegar við fundum hana drifum við okkur að skipta fyrir í partýfötin í bílun því við höfðum mjög stuttan tíma til að fara í rútu sem tók okkur á Afterballið. Fólk vill auðvitað ekki fara í fínu fötunum á Afterballið svo allir reyna að skipta í flýti um föt. Það hlýtur að hafa verið pínu óvænt fyrir vegfarendur(þetta er aðalgatan niðri í bæ) að sjá fólk skifta úr fínum kjólum og jakkafötum yfir í eitthvað annað útá miðri götu (ekki hafa áhyggjur, ég var inni í bíl). Afterballið er ekki á vegum skólans heldur eru einhverjir nemendur og foreldrar sem skipuleggja það. Maður verður að taka rútuna á ballið og einginn veit hvar það verður haldið svo að eingir sem ekki eiga að vera þar komi. Afterballið var líka mjög flott, froðupartý og læti. Ég fór ekki undir froðuna, langaði ekki að verða blaut, en lappirnar voru frekar ógeðslegar og ég var mjög ánægð að vera í 1000kr. skóm.
Ég, Loreto og Jules(við erum öll AFS nemar) fórum svo öll heim til Loreto. Þar náðum við að sofa í tæpann einnoghálfann tíma því við þurftum að vera tilbúin 7.30 því þá áttum við að vera sótt til að fara á AFS-camp sem hafði byrjað kvöldið áður. En við vorum ekki sótt fyrr en kl 8 svo við hefðum getað sofið aðeins legnur en engann grunaði að við yrðum tilbúin á réttum tíma, er það nú traustið. Þá tók við leyt af Dianne(frá Hollandi) sem átti líka að koma en hafði misst af strætó sem hún ætlaði að taka heim til sín um morguninn frá vinkonu sinni. Hún fannst að lokum og við lögðum af stað í 2 tíma ferð. Ég var að vonast til að geta sofið eitthvað í bílnum en var allt of vakandi til að sofa!
Eins og alltaf var mikið talað á AFS-campinu og núna var enginn tími sem við þurftum að fara að sofa svo auðvitað var ekki hægt að fara í rúmið á undan öllum öðrum bara af því maður var þreyttur;)

Það styttist í næsta tveggja vikna frí hjá mér og ég fer í viku skíðaferðalag með fyrstu fjölskyldunni minni! Ég hef bara farið einu sinni á skíði og það var í hálfan dag í Virserum í Svíþjóð en ég held samt að þetta verði gaman.
Vona að þið séuð að njóta sumarsins þarna hinumegin

-Laufey

:)Laufey Rún Þorsteinsdóttir

Loksins finn ég tíma til að blogga. Eða réttara sagt; loksins nenni ég að blogga;)

Ég er sem sagt komin til nýrrar fjölskyldu. Foreldrarnir heita Grayham og Linda Farley. Systurnar heita Tessa og Chelsea (meiri upplýsingar í seinasta bloggi). Þau eru mjög fín. Linda getur talað endalaust en Grayham og Chelsea eru aðeins feimnari og Tessa er einhverstaðar þar á milli.

Þau eiga hund sem heitir Spike. Ég hata kvikindið! Hann át harðfiskinn minn! Ég hafði annaðhvort gleymt eða ekki passað að loka hurðinni inn í herbergið mitt þegar ég fór í skólann einn daginn svo þegar ég kom heim var hann búinn að fara upp á skrifborðið mitt og tæta pokann á gólfinu í herberginu mínu! Sem betur fer var ekki mikið í pokanum og hann tók ekki lakkrísinn minn en mér á aldrei eftir að líka við hundskrattann!
Annars líkar mér bara ágætlega hérna. Ég verð ekki hérna það sem eftir er af árinu en mér finnst það allt í lagi.

Herbergið mitt er svipað stórt og herbergið mitt heima og í sama lit og herbergið mitt var einu sinni, ljós blátt. Ég hef alltaf kvartað í pabba og mömmu yfir því hvað herbergið mitt er lítið og hvað það er lítið pláss í því en í herberginu mínu hér er ennþá minna pláss því ég er með tvíbreitt rúm. En ég passa einhvernveginn þarna inn með allt mitt hafurtask. Ótrúlegt hvað ég er búin að safna að mér miklu drasli síðan ég kom hingað. Ég tók með mér bakpokann minn sem var 20 kg, og handfarangur. Núna þegar ég er búin að vera að flytja þá er ég búin að þurfa að troða drasli í poka og einhverja kassa svo það verður slatti sem ég þarf að senda heim í lok ársins.

Talandi um ár, ég er búin að vera hér rúmlega 1/3 af dvölinni minni! Ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Tímaskynið mitt er samt alveg farið í rugl. Júní byrjar á morgun og ég held að það sé kallað fyrsti dagur vetrar hérna. Mér líður bara alls ekki eins og lok maí. 

Næstu helgi eru underwater hockey regionals. Liðið mitt er að spila 10 leiki held ég. Ég á eftir að vera svo þreytt, mér finnst alveg nóg að spila einn leik á þriðjudögum, svo þetta verður erfitt. En það verður gaman. Ég er í byrjunarliðinu! Ég er samt í B-liðinu en það er samt gott. Mér gengur mjög vel að læra þetta og það hjálpar heldur betur að hafa verið að synda í öll þessi ár. Ég spila frammi af því að ég er svo fljót að synda eftir pekkinum í byrjun. Þetta er sem sagt keppni milli skólaliða í Auckland. Í byrjun september fer ég síðan til Christchurch að keppa á the secondary school nationals! Þetta er 25. árið sem keppnin er haldin svo þeir ætla að hafa stóra keppni svo þetta er bara spennandi.
Ég ætla ekki að spila krullu. Það er of erfitt fyrir hnén og of kalt fyrir mig. Já ég veit, vælandi yfir kulda. En ég ætla bara að hafa pásu frá því að vera að frjósa á tánum þetta ár sem ég er hér.

Ég er komin með ballkjól! Ég fann búð með fullt af kjólum (ekki jafn góð og Hosiló samt) og þar leyndist fullkominn kjóll. Hann er dökkgrænn, hnésíður og með einhver blóm framaná. Mig vantar samt skó, fer líklega á morgun að versla.

Believe it or not, ég sit í stofunni með Linda að horfa á rugby leik. Þetta er samt rugby legue en mér finnst skemmtilegra að horfa á rugby union. Ég skil ekki af hverju það eru til tvær gerðir og ég fatta ekki alveg muninn en union er hraðari og minna um stopp.


-Laufey


P.S. Hvar er fólk annars að vinna í sumar?

FlutningarLaufey Rún Þorsteinsdóttir

Ég er að flytja til nýrrar fjölskyldu í kvöld! Ég er ekki með mikið af upplýsingum fyrir ykkur. Eeen, dóttir þeirra, Tessa, er í uwh liðinu mínu. Hún er í year12 og svo eiga þau aðra dóttur í year13 en ég þekki hana ekkert. Ég held að mamman heiti Linda en þetta kemur allt í ljós. Stelpurnar spila curling (krulla á íslensku) svo ég held ég prófi það. Ég hef aldrei verið neitt spennt fyrir þessari íþrótt en það sakar ekki að prófa.

Daria, þýska hós-systir mín, er líka komin með fjölskyldu en hún flytur á morgun. Það gæti verið að hún skipti um skóla en henni finnst það allt í lagi. Ég væri aftur á móti ekki til í það.

Ég var veik heima í gær og aftur í dag. Það er ekkert sniðugt að fara í skólann með hálsbólgu og hausverk þegar fólk veit að þú ert búin að vera að umgangast manneskju sem var að koma frá Mexico. Frekar mikil kaldhæðni að ég byrjaði að vera veik eftir að ég hitti Erena í fyrsta skipti. En ég get fullvissað ykkur um að ég er ekki með svínaflensu. Svo er bara ágætt að vera heima og pakka í staðin fyrir að þurfa að gera allt í einum hvelli eftir skóla. Ég ætla líka að búa til eftirrétt í kvöld fyrir bráðabirgða fjölskylduna mína. Aðalhráefnið í honum eru tamarillos, mæli með því að þið athugið hvort að þetta sé fáanlegt í Hagkaup. Það verður samt að borða þetta með sykri en þetta er frábær ávöxtur. Það er líka annar ávöxtur hérna sem ég elska sem heitir feijoas, namm það er svo gott!

Læt ykkur hafa meiri upplýsingar um nýju fjölskylduna í næstu viku(vonandi;).
Koma svo og kommenta fólk! Ég veit að ég hef ekki verið neitt æðislega dugleg og blogga alls ekki um allt sem er að gerast en þið getið alveg skotið inn nokkrum kommentum! Sum ykkar eru reyndar búinað vera mjög dugleg, takk fyrir það.

-Laufey

DararammLaufey Rún Þorsteinsdóttir

Um helgina þurfti ég að flytja. Jámm, ég þurfti að flytja frá Johnson fjölskyldunni. Það var frekar erfitt, sérstaklega af því að allt gerðist svo hratt.

Þegar ég kom heim úr skólanum á fimtudaginn sagði Dale mér að Erena væri að koma heim. AFS í Mexicó ákvað að senda alla skiptinema heim út af svínaflendunni. Við ætluðum bara að redda málunum og breyta sjónvarpsherberginu tímabundið í svefnherbergi þangað til að búið væri að finna fjölskyldu handa mér. Ég hlakkaði bara til að hitta Erena því ég var búin að heyra margt um hana.

En þegar ég kom heim úr skólanum á föstudaginn hringdi Barbara, AFS stuðningsmanneskjan mín, í mig. Hún sagði að ég þyrfti að flytja á laugardaginn, s.s. daginn eftir. Ástæðan fyrir því var að AFS vildi ekki að ég byggi með Erena ef hún væri með svínaflensuna eða bæri hana með sér. Hún er samt ekki veik eða neitt. Ég skil samt alveg að þeir vilji ekki taka áhættuna en ég hefði alveg vera þessa tvo mánuði hjá Johnson fjölskyldunni.
En svona er þetta. Núna bý ég hjá Barb, sem er mjög fínt. Ég er ekki eini skiptineminn í fjölskylduvandræðum því Daria sem er frá Þýskalandi er hérna af sömu ástæðu og ég. Hún kom 4 vikum seinna til Nýja Sjálands og fékk bara fjölskyldu í 6 vikur. Svo núna búum við báðar hérna og vitum ekkert hvað gerist. Tony er eiginmaður Barb og þau eru bæði yndisleg. Sonur þeirra heitir Andy og ég held að hann sé 20 ára, hann er allavega í háskólanum. Okkur Daria kemur vel saman svo það er mjög gott. Barb og Tony voru einu sinni með tvær stelpur, skiptinema, sem kom ekkert of vel saman.

Ég veit sem sagt ekkert hversu lengi ég verð hérna en ég er mjög sátt við að vera hérna.